Πανδημία Covid19: Μια πρόκληση για τον οδοντιατρικό κόσμο

Του Επαμεινώνδα Κατσούλα, προέδρου του Οδοντιατρικού Συλλόγου Κορινθίας

Η επιβολή των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης της COVID-19 μας υποχρέωσε να αναβάλουμε προγραμματισμένες επιστημονικές εκδηλώσεις μας.

Κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης αυτής χρονικής περιόδου, εκτός από την υστέρηση σε επιστημονικές εκδηλώσεις, στερηθήκαμε και την ανθρώπινη επαφή μεταξύ μας. Καμία διαδικτυακή παρακολούθηση δεν μπορεί να υποκαταστήσει το θερμό επικοινωνιακό κλίμα που επικρατεί σε μια «ζωντανή» ημερίδα, ούτε την αμεσότητα στη σχέση εισηγητή και συμμετεχόντων.

Σε όλη αυτή την περίοδο της πανδημίας ο Οδοντιατρικός Κόσμος έδωσε τη δική του μάχη και την κέρδισε. Η πανδημία ήταν για μας μια πρόκληση να αποδείξουμε ότι είμαστε ένας υπεύθυνος Ιατρικός Κλάδος που μπορεί να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις, να ανταπεξέρχεται και να συμβάλλει ουσιαστικά στην αντιμετώπισή τους. Στην πρόκληση αυτή ανταποκριθήκαμε με επιτυχία, κερδίζοντας την εκτίμηση και το σεβασμό της κοινωνίας.

Αρχικά αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα της έλλειψης Μέσων Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) που καθιστούσε δύσκολη και για ένα χρονικό διάστημα αδύνατη την άσκηση του λειτουργήματός μας, περιοριζόμενοι στην αντιμετώπιση μόνο επειγουσών περιπτώσεων στα ιατρεία μας.

Στη συνέχεια προμηθευτήκαμε τα δυσεύρετα αυτά ΜΑΠ υπερτιμολογημένα και σε ορισμένες περιπτώσεις σε συνθήκες αισχροκέρδειας και μαυραγοριτισμού. Μετά από δική μας πίεση προς το Υπουργείο Υγείας εμβολιαστήκαμε κατά προτεραιότητα μαζί με όλο τον Ιατρικό κόσμο.

Οι Οδοντίατροι, χωρίς ουσιαστική βοήθεια από την Πολιτεία, σταθήκαμε όρθιοι και μάχιμοι προσφέροντας ασφαλείς υπηρεσίες στοματικής υγείας στους ασθενείς μας. Καλύψαμε στα οδοντιατρεία μας την χρόνια ανυπαρξία παροχής Οδοντιατρικής φροντίδας από τις κρατικές δομές στο κοινωνικό σύνολο της χώρας.

Θωρακιστήκαμε απέναντι στον κίνδυνο μετάδοσης του κορωνοϊού, τηρώντας όλα τα Υγειονομικά Πρωτόκολλα. Με πλήρη συνείδηση ότι είμαστε ο πλέον εκτεθειμένος ιατρικός κλάδος στον κίνδυνο να νοσήσουμε, συνεχίζουμε με προσεκτικά βήματα σε ένα αβέβαιο μέλλον.

Παίζοντας κρυφτό με τον ιό έχουμε την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα φωνάξουμε: «φτου ξελευτερία για όλους»