Τσίχλα υπόσχεται την ανίχνευση φλεγμονών στο στόμα!

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί τσίχλα για την ανίχνευση της φλεγμονής των ούλων;

Ερευνητές στη Γερμανία έχουν αναπτύξει έναν τύπο τσίχλας που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση φλεγμονής και ενδεχόμενης αποτυχίας των οδοντικών εμφυτευμάτων.
Πιο συγκεκριμένα, μια ομάδα ερευνητών από το Julius-Maximilians-Universität (JMU) Würzburg στη Βαυαρία της Γερμανίας σημείωσε ότι η δυνατότητα ελέγχου ευρέων ομάδων για ασυμπτωματικές ασθένειες είναι το κλειδί για τη βελτίωση της υγείας του κοινωνικού συνόλου. Ωστόσο, οι τρέχουσες μέθοδοι ελέγχου συχνά περιλαμβάνουν πολύπλοκες εξετάσεις ή απαιτούν ειδικούς.

Προκειμένου να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, οι ερευνητές ανέλαβαν να αναπτύξουν μια γρήγορη και οικονομικά προσιτή μέθοδο ανίχνευσης.  Έτσι κατέληξαν να  δημιουργήσουν μια τσίχλα που χρησιμοποιεί τη γλώσσα ως ανιχνευτή 24/7, επιτρέποντας τη διάγνωση από «οποιονδήποτε, οπουδήποτε και οποτεδήποτε».

Οι ερευνητές σχεδίασαν έναν αισθητήρα πεπτιδίων που τυποποιήθηκε επιτυχώς σε μια τσίχλα. Για να δοκιμάσουν τη λειτουργικότητα του αισθητήρα, τον επώασαν σε δείγματα σάλιου που συλλέχθηκαν από ασθενείς με περιεμφυτευματίτιδα και δείγματα σάλιου που συλλέχθηκαν από υγιείς ασθενείς με τουλάχιστον ένα οδοντικό εμφύτευμα. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν χρησιμοποιώντας δύο διαθέσιμα στο εμπόριο τεστ.

Παρουσία φλεγμονωδών καταστάσεων, ενεργοποιούνται συγκεκριμένα ένζυμα αποικοδόμησης πρωτεϊνών στο στόμα. Μετά από πέντε έως 10 λεπτά, αυτά τα ένζυμα αποδείχθηκαν ότι διασπούν ένα ειδικό συστατικό της τσίχλας, το οποίο έπειτα απελευθερώνει  έναν  πικρό παράγοντα, ο οποίος γίνεται εύκολα αντιληπτός από τους ασθενείς και τους ειδοποιεί ότι πρέπει να επισκεφθούν τον οδοντίατρό τους.

Σχολιάζοντας τα πλεονεκτήματα της νέου μεθόδου ανίχνευσης προβλημάτων της στοματικής υγείας που ανακάλυψε, η επιστημονική ομάδα δήλωσε σχετικά:

«Πρώτον, παρέχει γρήγορη ανάγνωση μέσα σε λίγα λεπτά». Δεύτερον, ο αισθητήρας παρουσιάζει μια διάγνωση βασισμένη στο σάλιο, απομακρύνοντας έτσι την ανάγκη συλλογής από περιοχές  που είναι προσβάσιμες μόνο σε  οδοντιάτρους. Τρίτον, δεν χρειάζονται εμπειρικές γνώσεις για ερμηνεία, ενώ τελικά ο διαγνωστικός έλεγχος μπορεί να χρησιμοποιηθεί οπουδήποτε».

Ολόκληρη η μελέτη με τίτλο «Diagnosing peri-implant disease using the tongue as 24/7 detector» είναι διαθέσιμη στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications.

*Πηγή: http://www.dentalproductsreport.com